விடியற்பண்

இருளில் முகமொளித்த சுவர்க்கோழி

முணுமுணென்று சலிக்கிறது

மின்விளக்கில் கண்பொய்த்த வௌவால்

தலைசுற்றிப் பறக்கிறது

வாயிற்படியில் அலைவுறும் பெருச்சாளி

கற்றாழை இடுக்கில் பம்முகிறது

எவரும் விழித்திரா அதிகாலையில்

என்னையே பார்த்துக் குரைக்கிறது

தெருநாய்

எப்போதும் என் கண்நிறைக்கும்

வெள்ளெருக்கும் செவ்வரளியும்

காற்றற்று ஒலிக்கும் என் பாடலை

அசைவற்றுக் கேட்கின்றன.

- யுவபாரதி