இப்படியா கைவிடும்

எப்போது கிளம்பிப் 
போனார் இளையராஜா
இறுகச் சாத்திய சன்னல்
அதிரக் கேட்ட துடியொலியை
எங்கே கொண்டுபோனான்
சாமக் கோடாங்கி
மணிக்கிருமுறை ஏன்
விட்டுவிட்டுக் குரைக்கிறது
தெரு மணி
பூனைக் குழந்தையின்
அழுகுரல் எப்படி
சுவர்க்கோழியோடு மோதுகிறது
கைகால் பரத்திக் கவிழ்ந்து
என்னமாய் உறங்குகின்றன 
புத்தகங்கள்
புட்டிமதுவின்
கடைசிச் சொட்டும்
இப்படியா கைவிடும்.

09.01.2017

ஒன்றுமில்லை

வாகனங்கள் வழக்கம்போல்

இயங்கின

கோயில் மதுச்சாலை

புத்தகக்கடைகள் திறந்திருந்தன

மனிதர்கள்

அழுதார்கள் சிரித்தார்கள்

சந்தித்தார்கள் சண்டையிட்டார்கள்

காணாமல் போன அன்று

நான்மட்டும்தான் காணாமல் போனேன்.

- யுவபாரதி

இரு உண்மைகள்

1

என் பிணத்திற்கு விறகுகள் அடுக்கியபடி

இருவர் பேசிக் கொண்டனர்

     புத்தகங்களால் 

     இவன் உலகையே நேசித்தான்

          புத்தகங்களால் 

          இவன்  இவனையே வெறுத்தான்

     புத்தகங்களால்

    இவன் சிறகுகள் பெற்றான்

          புத்தகங்களால்

          இவன்  பறத்தலையே மறந்தான்

     புத்தகங்களால் 

     இவன் அறிவாளியாக இருந்தான்

           புத்தகங்களால் 

           இவன்  முட்டாளாகவே வாழ்ந்தான்

     புத்தகங்களால் 

     இவன் இதயம் விம்மி இறந்தான்

          புத்தகங்களால் 

          இவன் மூளை வீங்கியே  மாண்டான்

2

என் பிணம் வாய் திறந்தது

     புத்தகங்களை என் சிதையிலிடுங்கள்

3

அவர்கள்

மீண்டும் பேசத் தொடங்கினர்

     புத்தகங்களை நேசிப்பதாலேயே

     இவன் தன்னோடு சிதையிலிடச் சொல்கிறான்

          புத்தகங்களை வெறுப்பதாலேயே

          தன் சிதையிலேயே எரித்துவிடச் சொல்கிறான்

4

என் சிதை

எரியத் தொடங்குகிறது.

- யுவபாரதி